Το EC σημαίνει Ηλεκτρική Αγωγιμότητα (mS/λίτρο) και χρησιμοποιείται για τη μέτρηση της ποσότητας αλάτων (χρησιμοποιήσιμων και μη) στο νερό.
Τα φυτά που αναπτύσσονται και ανθίζουν γρήγορα πρέπει να έχουν επαρκή διαθέσιμα θρεπτικά συστατικά.
Για να μετρήσουμε την αξία των θρεπτικών στοιχείων (πραγματικά τα θρεπτικά άλατα), χρησιμοποιούμε ένα μετρητή EC. Ο μετρητής EC μετρά απλώς την ηλεκτρική αντίσταση στο νερό, οπότε ένα μέσο όπως το χώμα πρέπει να είναι υγρό κατά τη μέτρηση.
Ένας μετρητής EC μετρά το συνολικό άθροισμα όλων των αλάτων.
EC 0,1/100L από ένα σήμα θρεπτικών στοιχείων δεν σημαίνει απαραίτητα την ίδια θρεπτική αξία με 0,1/100L από άλλο σήμα.
Τα περισσότερα φθηνά λιπάσματα περιέχουν πολλά στοιχεία όπως χλώριο, κάδμιο και άλλα βαρέα μέταλλα. Ο μετρητής EC τα μετρά επίσης.
Οι καλλιεργητές που θέλουν μεγάλο βάρος προσπαθούν να απορροφήσουν όσο το δυνατόν περισσότερα θρεπτικά άλατα για ένα πιο βαρύ αποτέλεσμα. Αυτά πρέπει να είναι διαθέσιμα και απορροφήσιμα, κατά προτίμηση ισορροπημένα για καλύτερη απορρόφηση.
Ο καλύτερος τρόπος να το μετρήσετε σε συστήματα NFT είναι να αφαιρέσετε λίγο νερό από το μέσο με σύριγγα και μετά να το αναλύσετε.
Σε υδροπονικά συστήματα με μέσο όπως η πέτρα βράχου, είναι καλύτερο να εισάγετε τον μετρητή EC απευθείας στην υγρή πέτρα βράχου.
Για χώμα ή κοκοφοίνικα, ανακατέψτε ελαφρά το μέσο με απεσταγμένο νερό σε ένα ποτήρι και μετρήστε μετά το μουλιάρισμα. Με νερό βρύσης αυτό δεν είναι δυνατό, καθώς περιλαμβάνει και το EC του ίδιου του νερού.
Το απεσταγμένο νερό μπορεί να αγοραστεί σε οποιοδήποτε βενζινάδικο ως νερό για μπαταρίες.
Πόσο EC για τα φυτά;
Είναι δύσκολο να δοθούν σαφή αντικειμενικά επίπεδα αλάτων σε μια λύση.
Το EC εξαρτάται από παράγοντες όπως το μέγεθος του φυτού, η ποσότητα νερού, η συχνότητα ποτίσματος, το φως, το φυσικό EC του νερού της βρύσης, η θερμοκρασία, η υγρασία και ο τύπος του φυτού.
Όλα αυτά καθορίζουν πόσο νερό και θρεπτικά συστατικά χρειάζεται ένα φυτό.
Η προτίμηση του καλλιεργητή επίσης επηρεάζει. Κάποιοι έχουν μεγάλα αποτελέσματα με "ισχυρή" θρεπτική λύση, ενώ άλλοι πετυχαίνουν με "αδύναμη".
Συνήθως, μια θρεπτική λύση για νεαρά φυτά έχει EC 1,0–1,3 mS, που μπορεί να αυξηθεί έως 2,0 mS για ώριμα φυτά.
Αν το "φυσικό" EC του νερού της βρύσης διαφέρει σημαντικά από τα μέση τιμή που υποθέτουν οι μάρκες λιπασμάτων (περίπου 0,5–0,6), αυτή η διαφορά πρέπει να διορθωθεί.
Παράδειγμα:
Ο καλλιεργητής Α μετρά EC 0,5 στο νερό της βρύσης.
Θέλει EC 1,8, οπότε προσθέτει 1,3 EC θρεπτικών.
Ο καλλιεργητής Β έχει σκληρότερο νερό με EC 0,8. Αν θέλει επίσης EC 1,8, προσθέτει μόνο 1,0 EC θρεπτικών. Αυτό είναι 0,3 EC λιγότερο από τον καλλιεργητή Α.
Για να δώσει τα ίδια θρεπτικά με τον Α, ο καλλιεργητής Β πρέπει να στοχεύει EC 2,1.
Μπορεί επίσης να θεωρηθεί ότι το EC στην περιοχή των ριζών μπορεί να είναι περίπου μισό βαθμό υψηλότερο από το νερό ποτίσματος.
Το επίπεδο EC σχετίζεται επίσης με τον αριθμό των ποτισμάτων.
Μια σχετικά υψηλή θρεπτική λύση, π.χ. EC 2,7, διανεμημένη σε πέντε ποτίσματα των 500 ml ανά φυτό, προκαλεί λιγότερα προβλήματα στις ρίζες από ένα μόνο πότισμα 150 ml έξι φορές την ημέρα ανά φυτό.
Σε αυτή την τελευταία περίπτωση, τα θρεπτικά άλατα εξατμίζονται, αυξάνοντας το EC στις ρίζες σημαντικά. Οι προτιμώντες συχνά ποτίσματα πρέπει να χρησιμοποιούν πιο αδύναμη λύση.
Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να γνωρίζετε τι κάνει η θρεπτική λύση στο μέσο. Ανάλογα με το σύστημα, ελέγχετε το pH και το EC του νερού αποστράγγισης ή απευθείας στο μέσο κάθε 2 ημέρες.